Donderdag 18-3-2010

Vandaag besluiten we om naar landhuis groot sint Martha te gaan. In de 18^e eeuw als plantage voor suiker en katoen ingericht. Nu is het een werkplaats voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten. Er wordt leer bewerkt. Stoelen gemat, groente verbouwt, veeteelt ( koeien en geiten) en planten geteeld. Verder kun je een wandeling maken over het landgoed. We bezoeken wat werkplaatsen, en kijken wat rond, zien nog een filmpje over het ontstaan en hoe en wat, vriendelijk wordt ons verzocht iets in het gastenboek te schrijven, wat Evert met plezier doet. Wat opvalt, is de goede sfeer ons Bon dia, wordt vriendelijk beantwoord en het valt op dat er veel gelachen wordt. Ik vergeet nog dat we voor we het landgoed bezoeken op aanraden van Armand even doorrijden naar een prachtig uitzichtpunt, dat was een goede tip, een prachtig uitzicht is onze beloning, we zien van vrij dichtbij een Wara wara een roofvogel. We rijden nog even verder, waar een splinternieuw complex vakantie bungalows is, maar sinds een half jaar failliet, alle ramen zijn ingeslagen en is leeggeroofd, we vertrekken er gauw weer, want het voelt wat ongemakkelijk aan. Vaak verblijven hier mensen, die we liever niet spreken.
Het landhuis is ingericht als museum. Het is er bloedheet en we vertrekken gauw.

Op de terugweg gaat het bijna goed mis. De wegen zijn hier erg smal en vrachtwagens vinden het heerlijk om midden op de weg te rijden. We treffen een lul van een tegenligger en om te voorkomen dat op zijn minst de spiegel er af gaat, moet ik de berm in. Met een rustig gebaar krijg ik de auto weer onder controle, maar we zijn beiden nogal geschrokken. God zei dank hoor ik iemand mompelen, nou toevallig geloof ik dat de dank mij toekomt. Vanavond gaat Braakhekke nog een keer koken. De rest van de vakantie op zaterdag na gaan we uit eten. Zaterdag kookt de Antilliaanse mevrouw weer voor ons.

Ayoo